کلمه الله هی العلیا
می گویند ، قریب پنجاه سال پیش ، راس ساعت معینی كه تكنوازي "پرويز ياحقي" روی اشعار "بیژن ترقی" و صدای "داریوش رفیعی" در برنامه هایی چون شاخه گل ، برگ سبز، رنگارنگ ، صحرايي ، موسيقي ايراني و ... از راديو به طور زنده و مستقيم پخش ميشد ، جريان برق شهر ضعيف ميشد . هر كسي كه عشق موسيقي داشت ، پاي راديوي ترانزيستوري مينشست و گويي كل مردم ، گوش به قصه شيدايي و شوريدگي این هنرمندان ميسپردند كه ظرافت پنجه و حنجره و قریحه ترانه سرایی شان زبانزد خاص و عام بود . بیژن ترقی در جواني ، مورد احترام هنرمندان بزرگ و مشهور قديمي بود . از جواني شمع جمع هنرمنداني بود كه او را از جان و دل دوست داشتند . او که خود را شاگرد ملکالشعرای بهار، امیری فیروزکوهی و شهریار می دانست ، همراه و همتراز نواب صفا ، رهی معیری ، حسین گل گلاب ، مهدی سهیلی ، نوذر پرنگ ، کریم فکور ، تورج نگهبان ، بیژن سمندر ، معینی کرمانشاهی و ... شعر می سرود . صبا ، محجوبي ، ورزنده ، تجویدی ، یاحقی ، بدیعی ، شهناز، حسن كسائي ، فرهنگ شريف ، حسن ناهيد ، معروفی و ... روی اشعار او ساز ميزدند و آهنگ می ساختند . اديب خوانساري ، شجريان ، بنان ، گلپايگاني ، مرضیه ، دلکش ، الهه ، قوامي ، گلچين ، مسعودي ، بدیع زاده و .... به افتخارش آواز می خواندند . سروده های ترقی سالهاست دل و جان مردم را نوازش داده و کسی نیست که ترانه ای چند از او به خاطر نداشته باشد و زمزمه نکند . با ترانه های دل انگیز و پر شورش شهرت یافت و با غزلیات لطیف و پر احساسش معروف خاص و عام گردید . بيژن ترقي (1308- 1388 ) شاعر و ترانهسراي نامي كشورمان ، که از بیماری رنج میبرد ، پنجم اردیبهشتماه ، در منزل و کنار عزیزانش درگذشت . حضور مردم در تشييع و مراسم ختمش قابل قدرداني بود . مردم ميهن عزيزمان هنوز حقگذار و قدرشناسند . این علاقه آنچنان انعکاسی داشت تا معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد خبر از راه اندازی و برگزاری جایزه ای تحت عنوان " بیژن ترقی " را در جشنواره آتی موسیقی اعلام کند . درگذشت این هنرمند پیشكسوت را به بانو منيژه يزدانمنش{همسر} ، سه فرزند استاد {امید ، آرزو و ایده} و به عموم جامعه موسیقی و هنری کشور ، تسلیت می گویم . روانش شاد و قرین لطف خداوند باد .
سیدعمادالدین قرشی
پی نوشت : مشفق کاشانی {رئیس خانه شعر ایران } در وصف استاد سروده : امروز نواي نغمه در سازي نيست / کز بيژن ما به پرده آوازی نيست // تنها نه از او قول و غزل مايه گرفت / همپايه او ترانه پردازي نيست . بگذریم ؛ زنده یاد ترقی غزلی زیبا دارد با عنوان هنر و هنرمند . یادش گرامی ، این چنین است : گرچه از نقش هنر خلق جهان بهره ورند / از چه رو اهل هنر از همه بی بهره ترند // بال پرواز همه خلق جهانند ، ولی / خود چنان طایر طوفانزده بی بال پرند // همچو پروانه به گردش همه در پروازند / تا که چون شمع ببزم همگان جلوه گرند // شمع جمعند که در صدر همه جا دارند / یا نسیمند که هنگام سحر در بدرند // گرمی محفل مایند و اسیر محنند / شادی بزم شمایند و فدای هنرند // روز پیری و پریشانی و سرگردانی / زار و سرگشته و بی همدم و بی سیم و زرند // جاودان باد هنرمند که با شمع هنر / خلق را همره خود در همه جا راهبرند