ولادت امام رضا

 كلمه الله هي العليا

نام پدرم سيدرضاست ؛ همنام مبارك جد ساداتم(ع)

  آدم بايد بلد باشد با خدا از كدام در وارد شود . مشهد رفتن ، خودش زرنگي است . با رويي از خدا روبرو مي شوي كه روي راحت راضي شدن اوست . ترس آدم را مي ريزد . مشهد خوبي اش همين است . مشهد خوبي اش اين است كه آزمايش قيامت را در ساده ترين حالتش از خودت مي گيري . آزمون حضور را اگر با كسي كه اسمش رضا (ع) است از خودت بگيري ، معلوم است كه خيلي راحت تر جواب مي دهد . يكي آنجاست كه خيلي زود راضي مي شود به تو مزه ملاقات بچشاند . زيارت ، قيامت كوچكي است . باورها و شك هايمان را عريان مي كند . تجربه ساده تري از حضور پيچيدگي رويارويي روز بزرگ نيست ولي آزمايش ساده همان لحظه است ؛ درست مثل همان روز بزرگ ، 2 حالت بيشتر ندارد ؛ يا حضور كسي را آن روبرو حس مي كني يا نمي كني ؛ همين . همين ما را به 2 گروه تقسيم مي كند . 2 حالت و 2 گروه ، يك تقسيم ساده . هر زيارت ، قيامت كوچكي است . كه پاهايمان را مي لرزاند ؛ يعني اين بار حضورش را باور مي كنم يا از دسته دوم مي شوم ؟!! مي رويم زيارت تا اين آزمايش ساده را از خودمان بگيريم و ترس دارد اينكه نتيجه آزمايش منفي باشد . درآوردن اداي زيارت يكي از سخت ترين اداهاست . زود معلوم مي شود چه كاره اي . مردمي آنجا هستند كه ساده ترين و پيش پا افتاده ترين آرزوهايشان را طوري مي گويند كه انگار ، نه و آره اش را همان لحظه مي گيرند . انگار اشارات سر و چشم روح بزرگ را مي بينند . كنار اينها ، ادا درآوردن خودش را زود معلوم مي كند . تصنعي بودن سلام آنهايي كه باور ندارند ، توي چشم مي زند . اداي ملاقات درآوردن كار راحتي نيست ..... . در آخر كلام ضمن تبريك اين ايام خوش به عزيزان ، مي خواهم دعايي بكنم ، هركس دوست داشت با من آميني بگويد ؛ السلام عليك يا امام رضا(ع) ، به اين اميد كه بپذيري و حاجت روا كني و شايد روزي ما را مجاور خودت كني ؛ انشالله .

سيدعمادالدين قرشي

 پي نوشت : در نوشتن اين پست بسيار تحت تاثير اين غزل ناب سعدي بودم كه خواندن و شنيدنش حكمت ها دارد و مي فرمايد : قيامت است سفر كردن از ديار حبيب / مرا هميشه قضا از قيامت است نصيب / ... / پدرم به صبر نمودن مبالغت مي كرد / كه اي پسر ، بس از اين روزگار بي تربيت / جواب دادم از اين ماجرا كه اي بابا / چو درد من ، نپذيرد دوا به جهد طبيب / ... / به اختيار ندارد سر سفر سعدي / ستم غريب نباشد ز روزگار عجيب .

قصه من و شهرام شب پره ....

كلمه الله هي العليا

اندر مصائب شهرام شب پره بودن .....

   معمولا اين است كه عجيب ترين ها به خاطر مي مانند . شما سفري مي رويد ، دوستي پيدا مي كنيد ، شغلي داريد ، موسيقي اي گوش مي دهيد ، درس مي خوانيد و .... بر همين اساس ذهن تان هميشه در حال ثبت و ضبط خاطراتي است كه انگار وارد يك محيط كاملا طبقه بندي شده مي شوند و هر كدام جايي پيدا مي كنند . ذهني كه اما برخي خاطرات ، برخي اتفاقات را وارد پوشه و فايل نمي كند . مي گذارد دم دست ، همان جلو ، تا وقتي سخن مي گوييد خميره صحبت تان شود ؛ خاطره اي ، روايتي يا حكايتي از عجيب ترين چيزها كه ديده ايد ، شنيده ايد يا خوانده ايد و مشغول بازگو كردن آن هستيد . حكايت عجيبي است ، اما انگار ضرورت نوشتن اين پست لازم بود تا سه گانه نوشتن من ، در مورد شهرام شب پره كامل شود . به هر حال شهرام يكي از آنهايي است كه به قول عاليجناب نادري عزيزم ، سي و اندي سال جلاي وطن و سكونت در ينگه دنيا كه اتفاقا اين روزها ماراتن لاتاري رسيدن و ثبت نام كردن به آن هم شروع شده ، باعث نشده اخلاق ، كردار و اطوارش تغيير كند . هماني هست كه بود و انشالله همانطور هم خواهد ماند . بگذريم كه اين ماييم كه دائما رنگ عوض مي كنيم و عادتا و گاهي تعمدا سعي در مخفي كردن گذشته هايمان داريم . چرايش را ، خود هر كس بهتر مي داند ... . به واسطه بخشي از خاطرات كودكي و نوجواني خوش گذشته ام و گذشته مان كه با ريتم آهنگ هاي داغ و جذاب شهرام به سر آمد و آمدند ، اين مطلب را نوشتم ؛ ... تا حق مطلب كجا و چه باشد و البته من كجا . بيشتر در جاده خاكي نمي رانم و دوباره به جاده اصلي بر مي گردم . قصه ، قصه موسيقي است . موسيقي اي كه امروز براي ما ايرانيان واقعا هچل هفت شده ؛ اين خيل عظيم خواننده هاي اينور و آنور آبي باعث شده ديگر كمتر آثار با كيفيت توليد شود . همه جاي دنيا شوراهاي تصويب ترانه و موسيقي وجود دارد ، نظارت وجود دارد ، مشاوره مي كنند ، فستيوال ها برگزار مي كنند ؛ ولي براي ما ايرانيان ، انگار اين قضيه مصداق خارجي ندارد ، شب و روز شاهد تولد صدها ترانه جديد هستيم . يك زماني بود كه ضبط موسيقي ها به صورت آنالوگ بود ، گروه هاي نوازنده براي اجرا به فضاي قابل توجه اي نياز داشتند . استديوهاي مجهز و بزرگ ، ويولون ها ، ويولاها ، ويلنسل ها و كنترباس نوازها در گروه هاي هشت نفره يا دوازده نفره ، جازيست ها با لوازم هايشان ، نوازنده هاي سازهاي كوبه اي با آلاتشان و ... اما امروزه همه چيز ديجيتال شده و مي شود در يك اتاق يا حتي پاركينك و با يك هزينه متوسط يك استديوي متوسط برپا كرد و موسيقي ساخت . شايد به خاطر همين دلايل باشد كه ساختن آلبوم هاي جديدي از خوانندگان شناسنامه دار قديمي همه شنوندگان فخيم را به وجد مي آورد و كمي اميدوار مي كند . يكي از آن خواننده هاي با كلاس و مولف و صاحب سبك كسي نيست جز شهرام شب پره . شهرام را از بچگي گوش كرده ام . اصولا هر كودكي با شنيدن آثار شهرام به وجد مي آيد . چون از اسلوبي درست پيروي مي كند . شايد به نظر خيلي از عزيزان ، آثار شهرام فقط براي سرخوشي هاي يك شب نشيني يا مجلس رقص كفايت كند ، اما نكته اينجاست كه موسيقي شهرام پر از انواع سازهاست كه شخص با شنيدنش گوش موسيقيايي خوبي پيدا مي كند . ريتم ها و بالخص 6/8 را به خوبي باز مي شناسد و خلاصه با انواع سازها آشنا مي شود . بي اغراق مي گويم كه بنده ساعت ها ممكن است موسيقي مجلسي از ساخته هاي ياحقي ، تجويدي ، وزيري ، حيدري ، پازوكي و ... يا كلاسيك نظير پاگانيني ، بتهوون ، باخ ، موتزارت و ... را گوش كنم و ابدا اذيت نشوم ، چرا كه بر اساس ساختار ذهني ام متوجه نظم و هارموني مي شوم و در رسيدن به اين درك ، ملودي هاي شهرام در كودكي كمك زيادي به من كرده . در ادامه مطلب مي خواهم نكاني چند را متذكر شوم كه فكر مي كنم از ديد بعضي عزيزان مخفي مانده و دانستنش كمي به تحليل بهتر موضوع كمك مي كند .

سيدعمادالدين قرشي 

  ضمنا همان طور كه در تصوير بالا مشاهده مي كنيد ، مسابقه جديدي را مطرح كرده ام ؛ برنده يا برنده گان احتمالي بسيار خوش شانس خواهند بود . البته مسابقه كمي سخت است ولي به هر حال مطمئنا ارزشش را دارد . پيشاپيش براي همه دوستاني كه در اين مسابقه شركت مي كنند آرزوي موفقيت و سلامت مي كنم . راستي ؛ براي اينكه گريزي هم به يكي از آهنگ هاي دابل قديمي شهرام از گروه بلك كتز زده باشم ؛ قسمتي از ويدئوي زيباي papa را با اجراي ابراهيم حامدي ( ابي ) و  شهرام ، برايتان انتخاب كرده ام . مطمئنم شنيدن و ديدن اين ترانه زيبا و نوستالژيك برايتان دلنشين خواهد بود . لينك صفحه دانلود ترانه را از اينجا ببينيد . براي مطالعه باقي مطلب ، روي گزينه ادامه مطلب كليك نمائيد .